What's new
What's new

Baran is gevlucht uit Syrië en woont nu 3,5 jaar in Nederland. Een jongen van ongeveer dezelfde leeftijd als ik, mijn collega bij dezelfde werkgever, maar met een onvergelijkbaar verleden. Dankzij een samenwerking tussen het Entree College in Tilburg en Vendor krijgen jongeren met een verleden zoals Baran kansen om een hoopvolle toekomst tegemoet te gaan. Vanuit mijn rol op de afdeling Marketing kreeg ik de kans om Baran te interviewen. Baran is werkzaam op de afdeling Expeditie.

Wereld van verschil
Baran, wiens naam voluit Ismael Khuder is, heeft een onvoorstelbaar lange weg afgelegd, alvorens hij in Nederland terecht kwam. Ik mag hem interviewen om wat meer te weten te komen over zijn heftige leven. Baran is erg open tijdens het interview en vertelt hoe hij als kind een heftige weg heeft afgelegd vanuit Syrië om in Nederland terecht te komen. Het is onvoorstelbaar om een leeftijdsgenoot en collega over zo’n verschrikkelijk verleden te horen praten, terwijl ik mezelf daar amper in kan verplaatsen. Toch vond ik het mooi en bijzonder dat hij dit met mij deelde.

Geen veilige thuishaven
Baran vertelt over hoe hij met zijn familie naar Turkije is vertrokken, omdat het niet meer veilig was om in Syrië te wonen. “Ze komen naar je huis en zeggen dat je moet komen vechten. Ik had geen water en elektriciteit meer en voelde mij niet veilig met slapen”.  De vlucht naar Turkije was heftig, zijn zusje van 9 jaar raakte kwijt. “We zijn daar 3 maanden geweest en hebben gezocht naar mijn zusje. We hebben haar niet kunnen vinden en zijn daarna vertrokken naar Irak”. Ik merk aan Baran dat het een lastig onderwerp voor hem is om over te praten, dus ik vraag niet door.

Tegenslag en gevaar
Ook in Irak ontstonden er problemen, vertelt hij, waardoor het ook daar niet meer veilig was voor Baran om te wonen. Hij vertrekt met vrienden richting Griekenland om vanuit daar door verschillende landen richting Groot-Brittannië te gaan. Helaas raakt hij zijn vrienden kwijt tijdens de reis en Baran besluit naar Nederland te gaan.

Nieuw thuis
Zijn keuze voor Nederland was op advies van zijn grote broer. Zijn nicht was een paar maanden eerder in Nederland komen wonen en hierdoor konden zijn steun bij elkaar vinden. Nadat Baran 2 jaar in Utrecht en Rotterdam heeft gewoond, is hij daarna in Tilburg gaan wonen, waar ook een andere vriend uit zijn geboortestad woont.

Voors en tegens
Inmiddels zit Baran nu 1,5 jaar op het Entree College in Tilburg en loopt hij stage bij Vendor. Als ik hem vraag naar zijn ervaring tot nu toe, is hij erg positief. Hij heeft het erg naar zijn zin op de afdeling Expeditie en vindt zijn collega’s heel aardig en lief. Er is alleen één ding wat hij minder leuk vindt aan zijn stage. “Elke ochtend moet ik 35 minuten fietsen en dat is irritant. Zeker nu ook nog de Ramadan gaat beginnen”, zegt hij, gelukkig wel met een lach op zijn gezicht. Ik merk aan Baran dat hij een positieve instelling heeft en niet snel zal zeuren. Een mooie eigenschap waar nog veel mensen in Nederland iets van kunnen leren, vind ik.

Optimisme ten voeten uit
Op de vraag wat voor werk hij het liefst zou doen, is Baran ook duidelijk. “Het maakt mij niet uit wat voor werk ik doe. Ik wil dat ik een fijn gevoel heb bij wat ik doe. Op dit moment heb ik een fijn gevoel bij Vendor en daar ben ik blij om”.

Blik op de toekomst
Op de vraag hoe hij zijn toekomst ziet, reageert hij vertwijfeld.  Hij wil eerst zijn studie afmaken zodat hij daarna bij meer bedrijven aan de slag kan. Ook wil hij na zijn studie vertrekken uit Tilburg. “Ik vind Tilburg wel een leuke stad maar ik ken inmiddels alles al. Ik wil nieuwe steden en nieuwe mensen leren kennen”. Ik vind dit mooi om te horen. Als je op zo’n jonge leeftijd al zoveel verhuisd bent, zou je verwachten dat je daar op een gegeven moment wel klaar mee bent. Dat geldt dus duidelijk niet voor Baran. Dat blijkt ook nog uit zijn laatste opmerking: “Ik vind het ook moeilijk om dingen te voorspellen voor de toekomst, want als ik morgen hoor dat de problemen weg zijn uit mijn geboortestad, dan wil ik morgen terug naar Syrië”. Met deze laatste opmerking sluiten we het interview af en bedank ik Baran nogmaals voor zijn openheid.

Een kans in de maatschappij
Vendor vindt het belangrijk dat jongeren met een arbeidsachterstand een kans krijgen in de maatschappij. Door deze stageplekken aan te bieden, krijgen jongeren zoals Baran de kans om de afstand tot de arbeidsmarkt te verkleinen en aan het werk te kunnen. Verder biedt Vendor iedere stagiair de mogelijkheid om een heftruck certificaat te behalen wat de kansen op de arbeidsmarkt vergroot. Dit certificaat heeft Baran dan ook weten te behalen. Ik vind het mooi dat bedrijven zoals Vendor dit soort kansen bieden aan jongeren.

Mijn naam is Niels Bijl, ik ben 23 lentes jong en na een toffe afstudeerstage bij Vendor belde mijn afstudeerbegeleidster me of ik haar wilde komen helpen. Zo geschiedde, deze zomer ondersteun ik de marketingafdeling voordat ik vanaf september weer verder ga studeren. In deze rol kreeg ik de kans om collega Baran van afdeling Expeditie te interviewen. Een indrukwekkend gesprek dat ik niet snel zal vergeten.